ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ବ୍ୟାପୁଥିବା ବିକୃତ ଇତିହାସର ଆକ୍ରମଣରୁ ଗାନ୍ଧୀଜୀଙ୍କ ମହାନ ସ୍ମୃତି ଓ ଆଦର୍ଶକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଆମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ: ଭକ୍ତ
ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ ଦେଶ ବିଭାଜନର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବିରୋଧୀ ଏବଂ ଏଥିପାଇଁ ଗଭୀର ମର୍ମାହତ ଥିଲେ
ଭୁବନେଶ୍ୱର ( ଦେବାଶିଷ ଦାଶ ) ପବିତ୍ର ଗାନ୍ଧୀ ଜୟନ୍ତୀରେ ପିସିସି ସଭାପତି ଭକ୍ତ ଚରଣ ଦାସ ଜାତିର ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିପୂତ ଶ୍ରଦ୍ଧାଂଜଳି ଅର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି। ଗାନ୍ଧୀ ମୈଦାନ ଓ କଂଗ୍ରେସ ଭବନସ୍ଥିତ ଗାନ୍ଧୀ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିରେ ମାଲ୍ୟାର୍ପଣ କରିବା ସହ ସମବେତ ନେତା ଓ କର୍ମୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ବୋଧନ ଦେଇ ଶ୍ରୀ ଦାସ କହିଛନ୍ତି, ‘‘ଗାନ୍ଧୀ ଜୟନ୍ତୀର ଏହି ଶୁଭ ଅବସରରେ, ଆମେ ଯେତେବେଳେ ଜାତିର ପିତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ସେତେବେଳେ ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ବ୍ୟାପୁଥିବା ଭୁଲ ସୂଚନା ଏବଂ ବିକୃତ ଇତିହାସର ଆକ୍ରମଣରୁ ତାଙ୍କର ମହାନ ସ୍ମୃତି ଓ ଆଦର୍ଶକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। ଏଇ ତିନୋଟି ମିଛକୁ ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ସଂଘ ପରିବାର ବିଶେଷ କରି ମୋଦୀ ସରକାରର ପ୍ରୋତ୍ସାହନରେ ୨୦୧୪ ପରଠାରୁ ଯୁବବର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଚାର କରିଦିଆଯାଇଛି। ଏଭଳି ତିନୋଟି ବ୍ୟାପକ ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣା ବିଷୟରେ କିଛି ଐତିହାସିକ ସତ୍ୟ ଆମକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରି ସତ କ’ଣ ତାହା ଯୁବବର୍ଗର ମନରେ ପୂରାଇବାକୁ ହେବ।’’
ସେ କହିଥିଲେ, ‘‘ପ୍ରଥମଟି ହେଲା ଦେଶ ବିଭାଜନର ସତ୍ୟତା। ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ କେବେବି ଦେଶ ବିଭାଜନର ରୂପରେଖ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିନଥିଲେ; ବରଂ ସେ ଏହାର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବିରୋଧୀ ଏବଂ ଏଥିପାଇଁ ଗଭୀର ମର୍ମାହତ ଥିଲେ। ଦେଶର ବିଭାଜନ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆପଣେଇବାର ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷ ଆଭିମୁଖ୍ୟକୁ ଦାୟୀ କରିବା ଇତିହାସର ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିକୃତି ଅଟେ। ଭାରତର ବିଭାଜନ ହେଉଛି ବ୍ରିଟିଶମାନଙ୍କର ‘ଶାସନ କର ଓ ଭାଗ କର’ (ଡିଭାଇଡ୍ ଆଣ୍ଡ ରୁଲ୍) ନୀତି, ଜିନ୍ନାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ମୁସଲିମ୍ ଲିଗ୍ ଏବଂ ହିନ୍ଦୁ ମହାସଭାର କଠୋର ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ରାଜନୀତିର ଏକ ଦୁଃଖଦ ପରିଣାମ। ଗାନ୍ଧୀଜୀ କେବେବି ‘ଦ୍ଵି-ଜାତି ତତ୍ତ୍ୱ’କୁ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲେ। ଦିଲ୍ଲୀରେ ଯେତେବେଳେ ରାଜନୈତିକ ନେତାମାନେ କ୍ଷମତା ହସ୍ତାନ୍ତର ଓ ବିଭାଜନର ସର୍ତ୍ତାବଳୀ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରୁଥିଲେ, ଗାନ୍ଧୀଜୀ ସେତେବେଳେ କ୍ଷମତାର କରିଡରରେ ନଥିଲେ। ସେ ନୋଆଖାଲି ଏବଂ ବଙ୍ଗଳାର ଦଙ୍ଗାଗ୍ରସ୍ତ ଗାଁଗୁଡ଼ିକରେ ଖାଲି ପାଦରେ ଚାଲୁଥିଲେ, ନିଜ ଜୀବନକୁ ବାଜି ଲଗାଇ ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ହିଂସାର ନିଆଁକୁ ଲିଭାଉଥିଲେ ଏବଂ ଧର୍ମ ନିର୍ବିଶେଷରେ ନିରୀହ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ମାନବବାଦୀ ଆଭିମୁଖ୍ୟ କୌଣସି ତୋଷାମଦ ନଥିଲା; ଏହା ଥିଲା ଭାରତୀୟ ବହୁବାଦର ପ୍ରକୃତ ସଂଜ୍ଞା।‘‘
ସେ କହିଥିଲେ, ‘‘ଦ୍ବିତୀୟ ଭ୍ରାନ୍ତି ହେଉଛି ପାକିସ୍ତାନକୁ ୫୫ କୋଟି ଟଙ୍କା ପ୍ରଦାନର। ପାକିସ୍ତାନର ପ୍ରାପ୍ୟ ନଗଦ ଅର୍ଥ ରାଶି ଛାଡ଼ିବାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଜାତୀୟ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ଆଇନଗତ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ବିଷୟ ଥିଲା, ଏହା କୌଣସି ଦୁର୍ବଳ ପଦକ୍ଷେପ ନଥିଲା। ବିଭାଜନ ଚୁକ୍ତିନାମା ଅନୁଯାୟୀ, ଅବିଭକ୍ତ ଭାରତର ସମ୍ପତ୍ତିର ଅଂଶ ସ୍ୱରୂପ ପାକିସ୍ତାନକୁ ମୋଟ ୭୫ କୋଟି ଟଙ୍କା ଆବଣ୍ଟନ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରୁ ୨୦ କୋଟି ଟଙ୍କା ପୂର୍ବରୁ ଦିଆସରିଥିଲା। ଯେତେବେଳେ କାଶ୍ମୀରରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଭାରତ ସରକାର ସାମୟିକ ଭାବେ ବାକି ୫୫ କୋଟି ଟଙ୍କା ଅଟକାଇ ଦେଇଥିଲେ। ଗାନ୍ଧୀଜୀ ଏହି ଟଙ୍କା ରିଲିଜ୍ କରିବାକୁ ଦାବି କରି ଅନଶନ କରିଥିଲେ, କାରଣ ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ଏକ ନବଜାତ ଭାରତ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଚୁକ୍ତିନାମା ଉଲ୍ଲଂଘନ କରି ନିଜର ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯାହା ଆମର ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ନୈତିକ ସ୍ଥିତିକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବ।’’ ଶ୍ରୀ ଦାସ ଆହ୍ବାନ କରି କହିଥିଲେ, ‘‘ଏହାକୁ ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କାର ଓ ମୂଲ୍ୟବୋଧର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଦେଖନ୍ତୁ: ପରିବାର ଭାଗବଣ୍ଟା ଯେତେବେଳେ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ କଣ ଏକ ବଡ଼ ଭାଇ ତା’ର ସାନ ଭାଇକୁ ସମ୍ପତ୍ତିର ଅଂଶ ଦେବାକୁ ମନା କରିଦିଏ କି? ଗାନ୍ଧୀଜୀ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ କରିଥିଲେ ଯେ ଭାରତ ନିଜର ଉଚ୍ଚ ନୈତିକତା ବଜାୟ ରଖୁ, ଯାହା ପ୍ରମାଣିତ କଲା ଯେ ଆମ ଦେଶ ସବୁଠାରୁ କଠିନ ସଂଘର୍ଷ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ନିଜର କଥା ଏବଂ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଠିଆ ହୁଏ।’’ ଭଗତ ସିଂହଙ୍କ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସକୁ ନେଇ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଆଉ ଏକ ବିଷ ବୁଣାଯାଏ ବୋଲି ଶ୍ରୀ ଦାସ ଇତିହାସର ପୃଷ୍ଠାକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି କହିଥିଲେ, ‘‘ସହିଦ ଭଗତ ସିଂହ, ସୁଖଦେବ ଏବଂ ରାଜଗୁରୁଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ କିଛି କରିନାହାଁନ୍ତି ବୋଲି ଯେଉଁ ପ୍ରଚାର ଚାଲିଛି, ତାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିତ୍ତିହୀନ। ଗାନ୍ଧୀଜୀ ଆଦର୍ଶଗତ ଭାବେ ହିଂସାର ମାର୍ଗଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଯୁବ ବିପ୍ଳବୀମାନଙ୍କର ସାହସିକତା ଏବଂ ଦେଶପ୍ରେମ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଅଗାଧ ସମ୍ମାନ ଥିଲା। ଐତିହାସିକ ରେକର୍ଡ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଡାଏରୀ ନିଶ୍ଚିତ କରେ ଯେ ଗାନ୍ଧୀଜୀ ସେତେବେଳର ଭାଇସରାୟ ଲର୍ଡ ଇରୱିନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ କୋହଳ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବେ ଅନେକ ଥର ଭେଟି ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ। ସେ ଦୃଢ଼ ଯୁକ୍ତି ବାଢ଼ିଥିଲେ ଯେ ଏହି ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଫାଶୀ ଦେବା ଏକ ଗୁରୁତର ଭୁଲ ହେବ ଏବଂ ଶାନ୍ତିର ସମସ୍ତ ସମ୍ଭାବନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବ। ସେ ଏପରିକି ୨୩ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୩୧ ସକାଳେ ଭାଇସରାୟଙ୍କୁ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚିଠି ଲେଖି ଫାଶୀ ସ୍ଥଗିତ ରଖିବାକୁ ଶେଷ ଓ ଆକୁଳ ନିବେଦନ କରିଥିଲେ। ଗାନ୍ଧୀଜୀ ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ନିଜର ରାଜନୈତିକ ଏବଂ ନୈତିକ ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ସବୁକିଛି କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁଔପନିବେଶିକ ଶାସନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜିଦ୍ଖୋର ଓ ନିଷ୍ଠୁର ରହିଥିଲା।’’
ଶ୍ରୀ ଦାସ କହିଥିଲେ, ଦୁଃଖ ଲାଗୁଛି, ଯାହାଙ୍କୁ ସାରା ଦୁନିଆ କେବଳ ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ନୁହେଁ, ବରଂ ବିଗତ ୨ ହଜାର ବର୍ଷର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାନବ ମାନୁଛି, ଯାହାଙ୍କୁ ଗୌତମ ବୁଦ୍ଧ ଓ ଯିଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବତାର ବୋଲି ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ସଭ୍ୟତା କହୁଛି, ତାଙ୍କୁ ଆଜି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବାପାଇଁ ଯୁକ୍ତି କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଛି। ତେବେ ଗାନ୍ଧୀ ବିଚାର ଚିରକାଳ ପାଇଁ ପ୍ରାସଙ୍ଗିକ ଓ ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ଜାତିର ପିତା ଝଟକୁଥିବେ ବୋଲି ସେ ଆଶା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ଉପରୋକ୍ତ ଦୁଇ ଶ୍ରଦ୍ଧାଂଜଳି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ କଂଗ୍ରେସ ନେତୃବୃନ୍ଦ ସର୍ବଶ୍ରୀ ପ୍ରସାଦ ହରିଚନ୍ଦନ, ସନ୍ତୋଷ ସିଂ ସାଲୁଜା, ଜଗନ୍ନାଥ ପଟ୍ଟନାୟକ, ଶରତ ରାଉତ, ନଗେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ, ସୁରେଶ କୁମାର ରାଉତରାୟ, ସମୀର କୁମାର ରାଉତରାୟ, ଶିବାନନ୍ଦ ରାୟ, ଜିଆଉଲ ହକ, ଅରବିନ୍ଦ ଦାସ, ଶୁଭେନ୍ଦୁ ମହାନ୍ତି, ପ୍ରକାଶ ଜେନା, ଅମିୟ ପଟ୍ଟନାୟକ, ମନୋରଞ୍ଜନ ଦାଶ, ପ୍ରକାଶ ମିଶ୍ର, ଚିନ୍ମୟ ସୁନ୍ଦର ଦାସ, ସନ୍ତୋଷ ଜେନା, ମାନସ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ସୁଦର୍ଶନ ଦାସ, ବାଙ୍କନିଧି ବେହେରା, ପ୍ରଦୀପ ମହାପାତ୍ର, ତରୁଣ ମିଶ୍ର, ଉଷାରାଣୀ ବେହେରା, ସୁନିତା ବିଶ୍ୱାଳ, ଭାସ୍କର ସେଠୀ, ଶ୍ରୀୟାସ୍ମିତା ପଣ୍ଡା, ମିହିର ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ଲିଙ୍ଗରାଜ ସାହୁ, ରଜନୀ ମହାନ୍ତି, ସଂଜୟ ମିଶ୍ର, ମନୋରଞ୍ଜନ ରାଉତରାୟ, ଅଜୟ ମହାପାତ୍ର, ଜଗନ୍ନାଥ ମିଶ୍ର, ନୌସୁର ଅଲ୍ଲି, ଜ୍ୟୋତିଷ ସାହୁ, ବୁବୁ ଦାସ, ଜୟନ୍ତ ଭୋଇ, ବାସନ୍ତୀ ନାୟକ, ଶୁଭଶ୍ରୀ ବେହେରା, ଜୟସ୍ମିତା ମହାନ୍ତି, ଗୋପାଳ ଖଣ୍ଡେଲଓାଲ, ନନ୍ଦିନୀ ଲାକ୍ରା, ନଳିନୀ ବେହେରା, ଏମଡି ସାହାଦୁଲ୍ଲା, ଦେବାଶିଷ ମହାପାତ୍ର, ଦେବେନ୍ଦ୍ର ଦାସ, ଜବାମଣି ଟୁଡୁ, ଖଗେଶ୍ୱର ମଲ୍ଲିକ, ବସନ୍ତ ପଣ୍ଡା, ଆତ୍ମାରାମ ପତି, ରସିକ ପଟ୍ଟନାୟକ, ମୋଟରାଜ ଡୁଙ୍ଗଡୁଙ୍ଗ, ଦେବାଶିଷ ମିଶ୍ର, ସିଲି ସେଠୀ, ମାଳତୀ ନାୟକ ପ୍ରମୁଖ ବହୁ ନେତୃବୃନ୍ଦ ଓ କର୍ମୀ ପ୍ରମୁଖ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
