ଲେଖକ: ଜୟପ୍ରକାଶ ନାୟକ
ମଣିଷ ଜୀବନରେ ଉତ୍ସବ ହେଉଛି ଆନନ୍ଦ, ଉଲ୍ଲାସ ଓ ସାମାଜିକ ଏକତାର ଅନନ୍ୟ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି। ପର୍ବପର୍ବାଣୀ ଆମ ସଂସ୍କୃତିକୁ ସମୃଦ୍ଧ କରିବା ସହ ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ ଭାଇଚାରାର ସେତୁ ଗଢ଼ିଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଆଧୁନିକ ଉତ୍ସବ ପାଳନରେ ଅନେକ ସମୟରେ ଆନନ୍ଦର ସ୍ୱାଭାବିକ ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରି ଡିଜେର କର୍କଶ ଶବ୍ଦ ଓ ବେପରୁଆ ଆଚରଣ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ବିସ୍ତାର କରୁଛି। ଯେଉଁ ଉତ୍ସବ ମନକୁ ଶାନ୍ତି ଓ ଖୁସି ଦେବା କଥା, ତାହା ଯଦି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଆତଙ୍କର କାରଣ ହୁଏ, ତେବେ ଆମ ଉତ୍ସବ ପାଳନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ ଆତ୍ମସମୀକ୍ଷା କରିବାର ସମୟ ଆସିଛି।
ଉଚ୍ଚଶବ୍ଦରେ ବାଜୁଥିବା ଡିଜେ କେବଳ ପରିବେଶର ନିରବତାକୁ ନଷ୍ଟ କରେ ନାହିଁ, ଏହା ଅନେକଙ୍କ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବିତ କରେ। ବୃଦ୍ଧବୃଦ୍ଧାଙ୍କ ବିଶ୍ରାମ, ରୋଗୀଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା, ଶିଶୁଙ୍କ ନିଦ୍ରା ଓ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ପାଠପଢ଼ା ଅତ୍ୟଧିକ ଶବ୍ଦ ଯୋଗୁଁ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥାଏ। ଶବ୍ଦର ତୀବ୍ରତା ଯେତେ ବଢ଼େ, ମଣିଷର ସହନଶୀଳତା ଓ ପରିବେଶର ସ୍ୱାଭାବିକତା ସେତେ ପରୀକ୍ଷାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଏ। ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, ଡିଜେ ଶୋଭାଯାତ୍ରାରେ ଅସଂଯମିତ ନୃତ୍ୟ, ରାସ୍ତା ଅବରୋଧ ଓ ଅସାବଧାନତା ଦୁର୍ଘଟଣାର ଆଶଙ୍କା ବଢ଼ାଇଥାଏ। ଗୋଟିଏ କ୍ଷଣର ଉନ୍ମାଦନା କାହାର ଜୀବନରେ ଅପୂରଣୀୟ ଶୂନ୍ୟତା ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ।
ଆମେ ଭୁଲିଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ଯେ ଧର୍ମ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାର ମୂଳ ଆଧାର ହେଉଛି ଶାନ୍ତି, ସଂଯମ, କରୁଣା ଓ ପରୋପକାର। ଭକ୍ତି କେବେ ଶବ୍ଦର ତୀବ୍ରତାରେ ମାପ କରାଯାଏ ନାହିଁ; ଏହା ମଣିଷର ଆଚରଣ ଓ ହୃଦୟର ପବିତ୍ରତାରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହୁଏ। ଦେବଦେବୀଙ୍କ ଆରାଧନା ନାମରେ ଯଦି ଆମେ ଅନ୍ୟର ଶାନ୍ତି ଛଡ଼ାଇ ନେଉ, ତେବେ ସେହି ଆୟୋଜନରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାର ମୂଲ୍ୟବୋଧ କେଉଁଠି ରହିଲା? ପ୍ରକୃତ ଧାର୍ମିକତା ହେଉଛି ନିଜ ଆନନ୍ଦ ସହ ଅନ୍ୟର ସୁଖ ଓ ସୁରକ୍ଷାକୁ ସମାନ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବା।
ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଯୁବସମାଜର ଭୂମିକା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଯୁବକମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସମାଜର ପରିବର୍ତ୍ତନର ବାହକ। ସେମାନେ ଚାହିଁଲେ ଉତ୍ସବର ଧାରାକୁ ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳିତ ଓ ମାନବିକ ଦିଗ ଦେଇପାରିବେ। ପୂଜା କମିଟି ଓ ଆୟୋଜକମାନେ ଶବ୍ଦ ପ୍ରଦୂଷଣ ସମ୍ପର୍କିତ ନିୟମ, ପ୍ରଶାସନର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଓ ଟ୍ରାଫିକ୍ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଉତ୍ସବର ଗୌରବ ଭିଡ଼, ଶବ୍ଦ କିମ୍ବା ପ୍ରଦର୍ଶନରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଶୃଙ୍ଖଳା, ସହଯୋଗ ଓ ସାମାଜିକ ଦାୟିତ୍ୱବୋଧରେ ରହିଛି।
ଆଜି ସମୟ ଆସିଛି ଉତ୍ସବର ପରିଭାଷାକୁ ନୂଆ ଭାବେ ବୁଝିବାର। ଆମର ଖୁସି ଅନ୍ୟର ଅଶାନ୍ତିର କାରଣ ନହେଉ, ଆମର ଉଲ୍ଲାସ କାହାର ଦୁଃଖର ଆରମ୍ଭ ନହେଉ। ଶବ୍ଦର ପ୍ରତିଯୋଗିତା ବଦଳରେ ସେବା, ସହଯୋଗ ଓ ସାମାଜିକ ସଚେତନତାର ପ୍ରତିଯୋଗିତା ହେଉ। ଉତ୍ସବ ଶେଷରେ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ଆନନ୍ଦର ସ୍ମୃତି ରହୁ, କୌଣସି ଅଘଟଣର କଳା ଛାଇ ନୁହେଁ।
ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଏକ ନୂତନ ସାମାଜିକ ସଂକଳ୍ପ ନେବା। ଡିଜେର ବିକଟ ଶବ୍ଦ ଅପେକ୍ଷା ମାନବିକତାର ମଧୁର ସ୍ୱରକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବା। ଉତ୍ସବକୁ ଉପଭୋଗ କରିବା, କିନ୍ତୁ କାହାର ଜୀବନକୁ ବିପଦରେ ପକାଇ ନୁହେଁ। କାରଣ ଧନ, ଆଡ଼ମ୍ବର ଓ କ୍ଷଣିକ ଉନ୍ମାଦନାଠାରୁ ମଣିଷର ଜୀବନ ଅମୂଲ୍ୟ। ଡିଜେର ଶବ୍ଦ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଜୀବନର ସୁରକ୍ଷା ହିଁ ଚିରନ୍ତନ ସନ୍ତୋଷର ଆଧାର।
